Irritant, ik weet nooit hoe ik een verhaal moet beginnen en deze keer al helemaal niet. Ik probeer altijd te openen met iets pakkends als 'Maleisie en Singapore, de eindbestemming van mijn laatste reis', of 'Na twee en een halve rondreizen...', maar ik vind beide openingen bagger, dus zal ik maar gewoon lekker met de deur in huis vallen.

Maleisie is een heel mooi land, althans van wat ik gezien heb. De mensen zijn bijzonder vriendelijk, de natuur is prachtig en het eten is heerlijk. Even wat algemene info: Maleisie is behoorlijk klein en heel makkelijk om in rond te reizen. De mensen spreken over het algemeen behoorlijk goed Engels en ze gebruiken het westers alfabet, dus dat maakt het makkelijk om iets op te zoeken. De bevolking is divers: Maleisiers, Indiers, Chinezen en Moslims. Het is mooi te zien hoe hier alles vredig naast elkaar leeft. Ik herhaal: naast elkaar leeft, niet met elkaar. Ze doen absoluut niet aan kruisbestuiving. Hoewel het rondreizen heel makkelijk is, heb ik zelden zo'n ongeorganiseerd transportsysteem gezien. Ik weet niet hoeveel maatschappijen lopen aan je te trekken om een buskaartje te verkopen, vooral in Kuala Lumpur. De temperatuur is hier behoorlijk bedrukkend. 32 graden met een behoorlijke luchtvochtigheid is hier normaal. Peentjes zweten dus.

Kuala Lumpur is de hoofdstad, niet bijzonder, beetje vervuild door de smog, dus twee dagen is genoeg. Daarna heb ik een ronde gemaakt door de Cameron Highlands, Perhintian Islands, Kuala Terangganu en Melakka. De Cameron Highlands waren prachtig en de temperatuur was heerlijk, zo'n graadje of 16. Heerlijk om actief te kunnen zijn. De Perhintian Islands in het noord-oosten waren nog mooier. Die waren het absolute hoogtepunt van Maleisie. Daar is het geoorloofd om heerlijk niets te doen, een beetje te snorkelen en te duiken. Snorkelen is hier trouwens erg verraderlijk. Tijdens mijn gesnorkel voelde ik helemaal niets van de zon die mijn rug aan het aanbranden was. Lieber Gott, de dag daarop kon ik helemaal niets meer. Terangganu was niets bijzonders, maar Melakka was weer uniek. Melakka is gekoloniseerd geweest door de Portugezen, Nederlanders en de Engelsen, dus het is wel interessant om onze historie daar te zien. Uiteraard waren we grote klootzakken die hele dorpen hebben platgebrand, zoals iedere plek die we bezet hebben, maar desalniettemin hebben ze ons een respectabele plek in hun historie gegeven.

Twee weken Maleisie was wel genoeg. Er zijn nog een paar plaatsen die ik ook aangedaan had kunnen hebben, maar daar had ik eerlijk gezegd geen zin meer zin. Woensdagavond kwam ik aan in Singapore, een stad-land... land-stad... Hoe dan ook, het is het volledig autonome stad met een eigen regering, munteenheid etc. Heel apart in ieder geval. Singapore lijkt in zekere zin op Maleisie: er lopen overal Chinezen en Indiers rond, ook veel blanken trouwens, maar het is veel georganiseerder en schoner. Niet dat Maleisie smerig is, integendeel, maar Singapore is extreem schoon. Je krijgt hier belachelijke boetes als je iets op de grond gooit, maar het werkt blijkbaar wel. Het eten is trouwens net zo lekker als in Maleisie, alleen wat duurder. Ik had Singapore wel duurder verwacht. Het is zeer zeker duurder dan Azie, maar een stuk goedkoper dan Nederland.

Nu komt het sentimentele deel, het deel waarin ik geacht word iets diepzinnigs te zeggen. Ik zal mijn best doen... De vorige keer had ik al beschreven dat ik deze reis meer zag als een vakantie dan als een manier van leven en dat gevoel heb ik nog steeds. Rondreizen is super, maar ik ben er nu wel klaar mee, op een fijne manier. Ik kan er nog steeds erg van genieten, maar ik heb nu meer zin om naar huis te gaan. Als er een ding is dat ik wijzer ben geworden, is dat de lucht overal hetzelfde is. Waar je ook komt, mensen zijn mensen, ze hebben dezelfde 'gelukken' en problemen als ieder ander, alleen in een ander jasje. Uitzonderingen daargelaten zijn mensen in China of Thailand echt niet spiritueler dan in Nederland en om eerlijk te zijn ben ik erachter gekomen dat, als ik me ergens wil settelen, ik dat voorlopig in Nederland wil doen. Laat ik maar eerst leren om van mijn eigen land en familie te genieten, voordat ik weer gek ga doen en ergens anders iets ga opbouwen. Ik zeg trouwens niet dat het gaat gebeuren, maar het is zeker een optie. Mijn leven kan alle kanten op gaan en het voelt heerlijk om de baas over mijn avontuurlijke leven te zijn.

Dit is mijn laatste verhaal. Dit betekent niet dat ik niet meer ga rondreizen, maar de volgende keer zal het iets worden in de vorm van een avontuurtje in de zomervakantie of iets dergelijks. In ieder geval zal ik niet meer zo snel mijn baan, huis, familie en vrienden achterlaten om lol te gaan trappen in de verre uithoeken van de wereld. Hopelijk heeft iedereen een beetje beter beeld gekregen van de prachtige wereld om ons heen en daarbij ook nog een beetje kunnen genieten van mijn geschrijf.

Dank jullie wel dat jullie me gevolgd hebben en tot snel in levende lijve...