Stiekem ga ik ervan uit dat iedereen die dit leest, mijn laatste verhaal ook heeft gelezen, dus ga ik verder waar ik gebleven ben, al weet ik zelf niet meer precies waar dat was. Op goed geluk dan maar...

Eergisteren liet ik Perth en Gina achter me en dat was een hele rare ervaring. Ik was weer helemaal alleen, moest alles weer alleen regelen en had hier eigenlijk helemaal geen zin in.Toen ik in mijn hostel aankwam,voelde ik er ook niets voorommetiedereen te ouwehoeren. Ik wilde gewoon alleen zijn metmijn boek. Maar aangezien een boek niet veel troost biedt, verplichtte ik mezelf om toch door te gaan en Sydney te gaan bekijken.

Ik heb heel veel nagedacht over wat ik voelde en wilde, ik heb veel gepiekerd de afgelopen dagen en ik ben er nog steeds niet helemaal uit. Het enige waar ik nu achter ben, is dat ik me de afgelopen maand als een idioot heb gedragen. Ik heb me helemaaldoor mijn gevoellaten meeslepen, terwijl ik mezelf had voorgenomen dat dit niet zou gebeuren. Dat maakt nu alles heel raar, want ik was zo zeker van mezelf toen ik in Perth zat. Ik wist zo zeker wat ik wilde, en nu voelt het alsof ik een verrader ben van mezelf.

Hoe dan ook, dit is iets waar ik zelf uit moet komen en dat gaat me ook zeker wel lukken, dus ik ga niet alles op dit publieke medium zetten. Bij de pakken neerzitten heeft geen zin, de enige kant die ik op kan is vooruit. Dus dat ga ik zeer zeker ook doen. Gisteren heb ik door Sydney rondgebanjerd: Het Operahuis, de haven, de Harbour Bridge, de Botanical Garden, allemaal prachtig om te zien. Vandaag ga me voorbereiden op mijn vlucht naar Canada, ik heb nog een boek om uit te lezen en ik heb nog een nieuwe tandenborstel nodig. Genoeg te doen dus voor vandaag. Het hostel waar ik nu zit, zit vol met Duitsers, dus heb ik ook nog de kans om mijn Duits te verbeteren en braadworst te eten. Wat wil een backpacker nog meer?

Ik ga maar eens aan de slag. Mijn volgende update komt vanuit Canada. Ik ben benieuwd.