De trip met Thijs zit erop, de camper wordt vandaag ingeleverd en morgenvroeg vloeien de emmers met tranen op het vliegveld, maar het was een geweldige tijd.

We hadden anderhalve week uitgetrokken om langs de oostkust naar boven te rijden en deze tijd hadden we ook echt wel nodig om te zien en doen wat we in gedachte hadden. De trip langs de oostkust begon dus bij Surfers Paradise (Lloret, gratis stappen, afin, jullie kennen dit verhaal) en van hieruit gingen we naar Brisbane. Brisbane was een hele warme en welkome stad. We liepen rond en we hadden allebei het gevoel dat we door deze stad met open armen werden ontvangen. Het winkelcentrum was heel gezellig om doorheen te wandelen en in tegenstelling tot menig ander grote stad, was het leeuwendeel van de mensen vriendelijk en niet continu met zichzelf bezig. Het is was hier overigens wel extreem duur, net zoals in de rest van Australie trouwens. Voor een G-Starhemd betaal je hier makkelijk het dubbele en voor een broodje bij de Subway anderhalf keer de prijs.

Vanuit Brisbane reden we naar Rainbow beach. Driewerf hoera voor het laagseizoen! Niet alleen was het veel relaxter in dit anders overtoeristisch dorpje, maar er waren nu geen parkeerwachten, dus konden we gratis en ongestraft op een parkeerplaats op zo'n honderd meter afstand van het zalige strand kamperen. De volgende ochtend hebben we nog doorgebracht aan het strand. Dit was de eerste keer sinds ik vertrokken ben dat ik eens lui aan het strand heb gelegen. Beter laat dan nooit.

Na Rainbow Beach reden we naar The Town of 1770, het plaatsje waar Captain Cook hier in 1769 (haha grapje, had ik jullie tuk he) aan wal stapte. Ook hier weer hetzelfde verhaal: Toeristisch gat, niets te doen vanwege het laagseizoen, dus beperkten we ons tot een rondje lopen over de kade en boten bekijken. Het strand stelde geen donder voor, dus hadden we geen reden om hier te lang te blijven hangen. Wel was er een heel mooi uitkijkpunt, vanwaar je de zee op de klippen kon zien slaan. Dit blijft toch een machtig natuurverschijnsel.

Van hieruit reden we verder richting het noorden. Rond het eind van de middag reden we langs de Capricorn Caves. 'He grotten. Ziet er wel indrukwekkend uit. Effe kijken?' 'Jow.' Entree was 25AUD en iedere cent absoluut niet de moeite waard! Er zou een indrukwekkende kathedraal zijn, waar componisten over de hele wereld naartoe kwamen om de accoustiek te beluisteren en waar opera's gezongen werden. Het bleek een kleine ruimte te zijn, waar alleen een paar bankjes stonden en dat was het. De 'lichtshow' bestond uit een paar lampjes en het podium was niet veel groter dan mijn bed. De accoustiek was inderdaad heel mooi, maar hier hoef ik niet zoveel geld voor neer te tellen.

En we gaan door naar het noorden, hoe kan het ook anders! Tussendoor hebben we nog een middag in Mackay in een lagoon gelegen, een rustdag die we echt wel nodig hadden, waren we nog even gestopt bij Arlie Beachen en uiteindelijk kwamen we uit in de Bowling Green National Park, vlak onder Townsville. Hier hebben we een wandeling gemaakt van zo'n vijf uur, met als hoogtepunt badderen in het koude teelbalkrimpende water onder een waterval. Over de camping renden overal kleine Walibi's rond. Super om te zien. Hoe dichter je trouwens bij het noorden komt, des te warmer en vochtiger, en dus benauwder het wordt. Menig nacht zijn we wakker geworden, badend in het zweet en op een kletsnat kussen. En nee, dat had niets te maken met chemie tussen ons.

Uiteindelijk was het onvermijdelijke en magische moment daar: We kwamen weer aan bij Cairns en de cirkel was rond. Cairns zelf heeft op zich weinig te bieden, dus hebben we nog twee dagen boven deze stad gespendeerd. We hadden de hoop om langs de Daintree River krokodillen te zien, maar blijkbaar stonken we te erg. Geen krokodil te zien. Ook wilden we door de Mossman Gorge wandelen, maar deze was na 200 meter afgezet wegens werkzaamheden. Dat is de keerzijde van het laagseizoen. Van hieruit reden we weer door naar Cape Tribulation. Een heel indrukwekkend strand, maar de weg ernaartoe was nog veel mooier. Overal waren plekken waar je de auto uit kon om een wandeling te maken door een stuk tropisch en dus heel benauwd regenwoud.

Na dit alles reden we weer terug naar Cairns. Hier wilden we een trip maken naar de Great Barrier Reef. Pas bij het vijfde tourbureau hebben we een tour geboekt naar de Great Barrier Reef. Ieder bureau vertelde weer een nieuw overgeloofwaardig verhaal, maar bij dit vijfde bureau zat een bijzonder apeteitelijke meid (en ze wist het ook, ze liep er immers mee te koop) die neutraal was. Het rondlopen en afwegen was wel de moeite waard. Wat een prachtig natuurverschijnsel. Vissen en koraal in alle kleuren, soorten en maten. Schandalig gewoon. Thijs had twee haaien en een schildpad gezien, ik alleen een haai, dus heeft hij het er beter vanaf gebracht dan ik.

Nu zitten we hier in Cairns te zweten en te wachten om onze camper in te leveren. Morgenvroeg vliegen we allebei een andere kant op:Thijs naar huis, ik naar Perth. Hier wil ik een maand blijven om te werken en geld te verdienen. Dat ga ik nu echt wel nodig hebben. Zojuist heb ik een mailtje van mijn ouders gekregen over mijn financiele situatie en laten we zeggen dat de koningin meer geld heeft. Gelukkig kan ik de komende maand wel bij Gina (weet je nog, uit Zuid Afrika) waar ik gratis kan blijven. Dit is echt super, ander moet ik de laatste drie maanden op een zakje pinda's leven.