Ik weet niet goed hoe ik moet beginnen, dus laat ik maar direct met de deur in huis vallen: Vorige week is Ramon overleden, een vriend die ik waar ik zo'n 24 jaar lief en leed mee heb gedeeld. Ik heb heel bewust de keuze gemaakt om niet terug te komen. Ik heb zijn moeder beloofd om nu voor 200% te leven, voor zowel Ramon als mezelf en dat ben ik ook aan het doen, maar vandaag en morgen staat alles even stil. Op de dag van zijn crematie en zijn verjaardag wil ik mezelf de tijd gunnen om alles te overdenken en te laten bezinken. Ik heb dan ook niet veel zin om een uitgebreid dagboek te schrijven, dus ik geef nu een korte samenvatting van de afgelopen week.

Van Ko Samui ben ik naar Krabi gegaan, van de ene toeristische trekpleister naar de andere en zodra ik hier aankwam, kon ik niet wachten om weer te gaan. In Krabi, op Tonsai Beach, een van de weinige enigszins relaxte plekken in Krabi, ben ik twee dagen gebleven en vandaar ben ik naar Kao Sok gegaan. Deze plek was wel heel mooi, vooral Kao Sok National Park en hier wilde ik wel wat langer blijven, maar toen het na twee dagen in mijn hut krioelde van de mieren, besloot ik om ook hier snel te vertrekken. Om de een of andere reden bleef de plaats Petchaburi op mijn landkaart mijn aandacht trekken, dus moest ik hier op zijn minst een keer de lucht geroken hebben. Toen ik hier aankwam, werd ik langs de snelweg gedropt en ik had geen idee waar ik heen moest. Gelukkig kwam er binnen twee minuten een jongen op een scooter die mij naar een guesthouse bracht. Hier in Petchaburi ging ik op zoek naar een trainingskamp voor thaiboksers. Ik kan niet zeggen dat ik Thailand echt gezien heb als ik niet wat Muay Thai-ervaring heb opgedaan. Ik was eigenlijk op zoek naar een ander trainingskamp, maar ik raakte hopeloos verdwaald, kwam uit in Belgie (grap voor insiders), fietste en vroeg wat rond en uiteindelijk werd ik naar een volslagen andere plek gebracht, die aanvankelijk een beetje achterbuurtachtig leek. Maar al snel bleek dit een geweldige plek te zijn en de baas van deze plek bood me aan om, tegen betaling uiteraard, hier te blijven slapen. Aangezien ik er iedere dag om 6.00uur uit moet, is dat best een goede optie. Ook trainen hier twee zussen uit Griekenland en pas na twee dagen kwam ik er via YouTube achter dat de jongste (25) amateur wereldkampioen Muay Thai is. Zelf rept ze er met geen woord over. Bescheidenheid is echt een geweldige eigenschap.

Hier ben ik van plan om een week te blijven en ik heb echt het gevoel dat ik hier nu hoor te zijn. Er kan niet zonder reden zijn dat ik in Petchaburi ben uitgekomen, binnen twee minuten door een scooter ben opgepikt en uiteindelijk bij dit trainingskamp ben uitgekomen. Toen ik van huis vertrok, had ik het gevoel dat ik een engelbewaarder had die over me waakte. Nu weet ik zeker dat ik er twee heb. Meer dan genoeg reden om door te blijven gaan...