Ik had op internet gelezen dat Pattaya een pretpark en een dierentuin had, dus verheugde ik me erop om hierheen te gaan. Toen ik hier aankwam, bleek dat deze plaats helemaal gebouwd wasop toerisme: Dikke, vatsige, zwetende, zatte, Engelse toeristen die hier hun geldspendeerden om een klein, fragiel, mooiThais meisje te besmeuren, omdat ze in hun eigen land niemand kunnen vinden. Tijdens de eerste taxirit in deze stad ging ik bijna over mijn nek, omdat recht tegenover mij een oude gerimpelde grijze smeerlap met een meisje, beslist niet ouder dan 18, op schoot zat, haar teder en lief kussend. Ik heb zelden zoiets smerigs gezien. Van de stad zelf had ik binnen twee minuten genoeg. Deze stad was echt een grote hoerenkeet en ik was hier echt een lustobject. Blijkbaar is ook in dit land der blinden de eenoog koning: Overal werd ik door Thaise hoeren nageroepen envastgegrepenen het was helemaal verschrikkelijk toen ik rond1 uur 's nachts een uur lang naar mijn hotel moest zoeken, terwijl ik doodop was van alle indrukken van de dag. Ik wilde gewoon ALLEEN naar bed en daarnaast heb ik ook niet de minste behoefte om te hier te betalen voor sex. Achteraf kan ik zeggen dat ik wel blij ben dat ik hier in ieder geval een volle dag geweest ben, want nu kan ik zeggen dat ik weet hoe het is en dat ikook deze kantvan Thailand heb gezien.

De volgende dag vluchtte ik naar Rayong, een andere stad aan de zuid-oostkust van Thailand. Hier vond ik, met de hulp van een hele vriendelijke man bij de busstation, die een halfuur van zijn tijd besteedde om mij te helpen,een goedkoop guesthouse, waar ik de enige gast was. Dit lag op een minuut lopen vanhet strand. Het was weliswaar niet zo mooi als in Pattaya, maar ik had het nagenoeg helemaal voor mij alleen en ik heb dan ook echt uren van ieder moment van de zonsondergangen genoten. En 's avonds laat was het super om gewoon alleen ophetstrand te zitten en een beetje weg te dromen, mijn zonden te overdenken en te genieten.

In Rayong heb ik in de drie dagen dat ik daar was niet extreem veel gedaan. Ik ben naar een aquarium gegaan, dat overspoeld werd met schoolkinderen en ben een dag op en neer gegaan naar Ko Samet. Ko Samet is een prachtig eiland, slechts een paar kilometer van de kust, maar het is weer een typisch geval van toeristenvervuiling. Ik heb hier een uurtje aan het witte strand tussen de witte mensen gelegen, heb wat rondgewandeld en wat van de natuur gezien en aan het eind van de middag kon ik niet wachten om weer terug te gaan naar het vasteland, naar mijn eigen privestrand.

Van Rayong ben ik op weg naar Bangkok een dagje naar Khao Khiew Open Zoo gegaan. Overal (op de officiele borden) wordt deze naam trouwens anders geschreven: Khao Khiew, Khao Khieo, Kao Kiew, KhawKieoen ga zo maar door. Ik had weer ongelofelijk veel geluk: Van het hotel wilde ik een lift naar het centrale busstation in Rayong, maar ik kreeg een lift naar een stad die slechts een paar kilometer van de zoo verwijderd was. Daar kon ik gratis met een toerbus bus meerijden, omdatdietoch die kant opging. Als klap op de vuurpijl kreeg ik vanuit de dierentuin een lift naar Pattaya (oke, je kunt niet alles meehebben), zodat ik van daaruit een directe bus naar Bangkok kon pakken.

In Bangkok ging ik direct naar het hotel waar ik mijn trip in Thailand was begonnen. Dit hotel is verreweg de beste keuze: Goedkoop, centraal en een geweldige service. Ik hou normaal niet van de grote steden, maar ik kan bijna niet om Bangkok heen als ik verder wil naar het zuiden. Bovendien moest ik een paar dingen in Bangkok doen, zoals een visum voor China aanvragen. Ook zijn er in Bangkok gewoon een paar dingen die je gezien moet hebben. Gisteren ben ik met een groep naar een lady-boyshow geweest. Ter verduidelijking: Een lady-boy is een transsexueel (van man naar vrouw) of een travestiet, afhankelijk van fanatiek ze zijn. Ik moet eerlijk zeggen, sommige lady-boys waren te erg om aan te zien, maar sommigen zagen er echt uit als volwaardige vrouwen. Ze hadden zelfs geen adamappel meer.

Vandaag heb ik weer iets heel anders meegemaakt: Ik ben bedreigd door mijn taxichauffeur. Na een te wilde en te lange taxirit, waarin hij me naar drie winkels had gesleurd (kijken, kijken, niet kopen), zodat hij een coupon kreeg voor gratis benzine, wilde hij me niet bij het treinstation afzetten, vanwege de file.

'Station over there!'

'Where? I don't see it.'

'Walk over there.'

'Drop me off at the station, or no pay!'

'No pay? Kickboxing!'

'What? Are you threatening me?'

'Yeah.'

Ik kan zeggen dat ik veel pik, maar ik laat me niet bedrijgen door een ondermaatse taxichauffeur met rotte tanden. Ik ben dan ook direct uitgestapt en heb hem geen cent gegeven. Gelukkig stond er op de hoek van de straat een agent. Ik zag hem, mijn grote vriend zag hem en draaide direct om. Geen leuke ervaring, maar je moet alles een keer hebben meegemaakt. Bovendien heb ik er een gratis taxirit aan overgehouden. Het treinstation was er achteraf niet al te ver vandaan, maar dat kon van de plaats delict niet zien.

Gisteren heb ik uitgebreid met iemand in het hotel gesproken die een paar maanden door China heeft gereisd. Ik heb minder dan een maand over in Thailand en daar baal ik van, maar ik verheug me ook op China. Hier wil ik proberen om voor een paar weken of een maand werk te vinden als Engels leraar en dat schijnt daar een eitje te zijn. Geweldig!