Ik was volgens mij gebleven in Nakhon Ratchassima (Karot) en zou naar een voetbalwedstrijd gaan. De foto's spreken volgens mij voor zich: Een grote jolige boel tussen de F(eest)-side van Thailand, van een uur voor het beginsignaal tot een halfuur na het eindsignaal. Maar hoe goed ze hier in Thailand zijn in feesten, Thaiboxen en padthai koken, voetballen kunnen ze echt niet. De elf olijke knapen, ieder niet groter dan 1,20m, die samen het nationaal elftal vormden, stonden volledig machteloos tegenover het superieure wereldteam van Denemarken. De wedstrijd was dan ook een afslachting, maar daarom heb ik des te meer bewondering voor de onuitputtelijke feestvreugde en positieve houding van de Thaise supporters.

Van Korat ging ik naar Khon Kaen. Wederom een grote stad, naar mijn mening zeker niet verkeerd, maar ook niet bijzonder. Maar deze stad heeft de grootste bioscoop die ik nog tot nu toe heb gezien. Typsich voor alle bioscopen in Thailand is de arcadehal, direct naast de filmzaal. Maar deze bioscoop spande echt de kroon en ik kon het niet laten om hier een paar baht in te steken. De film was ook geweldig: Avatar in 3D. Een van de mooiste films die ik ooit heb gezien, maar hier was wel behoorlijk duur: Omgerekend zo'n 4,50euro. Ongelofelijk.

Van Kohn Kaen wilde ik naar Sukothai (vergeet de 'H' niet duidelijk uit te spreken, anders hebben ze hier totaal geen idee waar je het over hebt), maar 7,5uur lang in de bus zitten vond ik wat lang, dus besloot ik bij Khaem Son(e) uit te stappen. Dit plaatsje vind je op bijna geen enkele kaart en ik verwachtte hier dan ook helemaal niets, maar ik hoopte op iets van een hotel of guesthouse. Dit plaatsje bleek echter heel erg in trek bij Thaise toeristen en hier waren alleen resorts te vinden. Gelukkig kon ik met vriendelijk lachen en een beetje zielig doen een achterkamer krijgen voor de helft van de prijs, die best redelijk was. Lucky me! Van hieruit wilde ik naar Khao Ko Palace, maar de buschauffeur dropte me, bij gebrek aan taalkennis (en waarschijnlijk ook aan intelligentie) bij een hotel in Khao Ko, 12km van waar ik wilde zijn. Maar het leuke was nog dat hij me niet verder wilde brengen en aangezien zijn diensttijd erop zat (om 16.00uur, ja doei!) vroeg hij 100baht om me terug te rijden. Dan nog liever liften! Dus daar stond ik met een lege maag langs de weg. Gelukkig was er een mooi uitzicht, ik had nog meer geluk toen ik een restaurantje vond waar ze goedkoop de lekkerste padthai maakten en mijn geluk kon helemaal niet op toen ik nog geen drie minuten na het verorberen van mijn maal een lift kreeg. Ook al had ik Khao Ko Palace niet gezien, ik had toch het gevoel dat ik echt al het geluk van de wereld had.

De dag daarop pakte ik de bus naar Sukothai, dat bestond uit twee delen: Old en New Sukothai. In New Sukothai was mijn guesthouse en hier was verder niet veel te doen, in Old Sukothai waren alle ruines, sites en tempels (in Thai: Wat).Voor 30baht kon je hier een fiets huren en door Old Sukotahai kachelen. Voor de beste plekken werd 100baht entree gevraagd, maar het was heel makkelijk om via een achteringang gratis naar binnen te glippen. Bovendien heb ik al genoeg wats en kapotte gebouwen gezien om hier nog voor te willen betalen. In Sukothai heb ik een dag heerlijk rondggekuierd, een dag helemaal, helemaal, helemaalniets gedaan, en de de derde dag pakte ik de bus naar Pinonchulok.

In Pinonchulok (ik hoop dat ik het goed schrijf) was vrijwel niets te doen, alleen waren erheleboel wats en een groot Boeddhabeeld te zien. Op zich waren deze best wel bijzonder, maar niet de moeite waard om hier nog een extra dag te blijven.

Ik had mijn zinnen gezet op Uthai Thani, waar een groot natuurpark, Huay Kha Kaen, is. Hier moest en zou ik naartoe gaan. De rit ernaartoe was duurder dan verwacht: 45 baht voor de bus (normaal) en nog eens 250baht op de scooter naar het park, en dan ook nog eens terug. In het park hoopte ik iets van dieren te vinden, maar aangezien mijn gids veel te hard kwaakte en ik veel te veel uit mijn oksels stonk, schrokken we samen alle tijgers en olifanten af. Maar ik heb er wel een lekkere wandeling, een dagje Thais spreken en een brandblaar op mijn been (been + uitlaat scooter = blaasjes op je been)aan overhouden. Ach, je moet alles van de positieve kant bekijken. 's Avonds leerde ik een Thais meisje, Amy, kennen, die me een beetje van Uthai Thani liet zien. Ze wilde gewoon graag helpen en ik accepteer graag lokale hulp, dus waarom niet. Zelfs nu belt ze me nog van tijd tot tijd om te vragen hoe het gaat. Lief kind...

Na Uthai Thani werd het tijd voor Ayutthaja, een tehuis voor weer (te)veel wats en ruines. Weer een mooie plaats, maar ik ben nu echt helemaal uitgewat en geruineerd. Gisteren had ik trouwens mijn eerste aardsvijand in Thailand gemaakt. Ik was een kijkje gaan nemen bij de Royal Elephant Kraal (verzorgingsplek) en wat mij hier enorm opviel was dat ze hier er niet vies van waren om de olifanten, zelfs de baby's, met een bamboestok te slaan, zelfs als het, naar mijn mening,niet echt nodig was. Toen ik dit weer een keer zag gebeuren, zei ik tegen een andere Oostenrijkse toerist: 'Was ein Ashloch ist er.' Een dikke Engels vrijwilligster hoorde dit en flipte helemaal uit. Wat dacht ik wel niet? Als ik het beter kon, moest ik het maar laten zien! Wat had ze een hekel aan arrogante toeristen die hier de boel kwamen bekritiseren! Ik maar beter oprotten, want ze kon 'mijn soort' niet uitstaan. Oke, toegeven, ze had gelijk en ik kon mezelf ook wel voor mijn kop stoten dat ik me toch wel best als een arrogante toeristhad gedragen, maar kom op zeg, je hoeft dan toch niet als een overgeemancipeerde feministe met PMS te reageren...