Ik weet dat ik wat eerder ben met mijn update, maar ik wil via deze weg iedereen even een heel gelukkkig kerstfeest toewensen. En als ik toch bezig ben, kan ik net zo goed even kort opschrijven wat ik heb gedaan, toch?

De 19e kwam ik aan in Bangkok (Thailand dus) en wat was dat een verademing. Iedereen vertelde me dat Bangkok een grote drukke stad was, maar als ik het vergelijk met ieder willekeurig dorp in India, is Bangkok een paradijs. Het verkeer rijdt er rustig en geordend, met respect voor de verkeersregels en er wordt niet getoeterd. Ik wist niet wat me overkwam. Ik heb de eerste twee dagen in Bangkok dan niet veel meer gedaan dan rondgewandeld en genoten. Op de tweede dag ben ik naar de 'weekend market' geweest. Enorm druk, enorm veel standjes, maar ook een enorm lust voor het oog (en oor) om doorheen te wandelen. Je vindt er werkelijk alles, van kledingkraampjes, tot fruit- en wafelkraampjes, tot massagekraampjes. En goedkoop, niet normaal. Als ik niet nog 8,5 maand voor de boeg had, had ik mijn tassen volgestouwd.

De dag erop pakte ik de nachttrein naar Chiang Mai. Ook de nachttrein is heel anders, je wordt er echt verzorgd: Er wordt degelijk eten gereserveerd en de bedden worden voor je opgemaakt en 's ochtends ook weer afgehaald. De populatie passagiers in de sleeper class was 100% toerist, waarvan volgens mij minstens de helft Nederlander. Een beetje een domper, want die ik vind ik thuis al genoeg, maar goed.

Van Chiang Mai nam ik de minibus naar Pai, waar ik nu zit (Deze site vindt Pai niet, dus daarom heb ik maar Chiang Mai aangegeven). Mijn eerste indruk was: 'Wat een ubertoeristisch takkedorp'. Maar hoe langer ik hier rond liep, des te relaxter begon ik het te vinden. Alles is hier heel gemoedelijk, goedkoop, er zijn cafes en barretjes in overvloed en verder vind je hier alles wat je nodig hebt. En ik had een massage nodig. Voor 150 baht (3 euro) krijg je een uur lang een traditionele Thaise massage. Heerlijk... en pijnlijk. De foto's zal ik binnenkort op internet zetten.

Kerstmis hier in Pai (en in de rest van Thailand denk ik) valt een beetje tegen. Ik ben op zoek gegaan naar een leuk groepje en op zich zijn hier mensen genoeg, dus dat is geen probleem. Maar bijna iedereen is hier op vakantie en wil weg van kerstsleur. Ik heb dus wat rondgelopen, op zoek naar een cafeetje waar ze kerstmuziek draaiden, maar tevergeefs. Ik had wel al een aanbod gekregen om bij een kampvuur te gaan zitten, maarook daar hng niet echt een kerstsfeer.Na een halfuur te hebben rondgewandeld sloeg het als een hamer recht in mijn gezicht: Soms moet je gewoon tevreden zijn met wat er is en je niet teveel vastklampen aan alles wat je gewend bent. Ik besloot direct de knusse, huiselijke kerstgedachte te laten varen en rende terug naar het kampvuur, waar het achteraf best gezellig was. Daarna gingen we naar een bar waar Christmas Eve Party was, maar ook hier werd geen kerstmuziek gedraaid. Maar goed,'wees tevreden met wat je hebt' is het devies en de nacht was weer best gezellig. Rond 2.00uur strompelde ik doodmoe naarmijn huten onderweg kwam ik mijn oude buurvrouw, die diezelfde dag van hotel was gewisseld, weer tegen en met haar en een vriendinben ik teruggelopen. Zij had haar hut versierd met kerstdecoratie en ze had warempel kerstmuziek. Weliswaar stokoud, maar dat maakte helemaalniets uit.Ik wist niet wat me overkwam toen ze me ook nog een kerstcadeautje gaf. Iets heel simpels, een boekenlegger, maar hiermee gaf ze veel meer: Gewoon dat lekkere knusse kerstgevoel waarvan ik de hoop op het vinden ervan al had laten varen. Op dat moment was ze echt een engel (en dat is ze nog steeds). Zo zie je maar weer, je vindt iets als je niet op zoek gaat.

Deze Kerst zal ik dan ook nooit meer vergeten. Het is de meest bijzondere Kerst die ik ooit heb gehad. Maar toch gaat er niets boven Kerstmis thuis vieren, met alle heerlijke tradities die erbij horen.

Vrolijk Kerstfeest