Ik had jullie beloofd om uitgebreid verslag van mijn Bollywood ervaring, maar hier kan ik na een relatief teleurstellende dag vrij kort over zijn.

Om 7.30uur stond ik met mijn bepakking voor de McDonalds. Daar werden we met z'n dertigen opgehaald, alleen maar om te horen dat de acteur pas rond 12.00uur op de set zou zijn. We werden dus weer gedropt en weer om 11.30uur opgehaald. Toen we aardig op weg waren, vertelde de casting director ineens dat ik met hem mee moest komen. Ik zou voor chauffeur spelen in een reclamespotje waaraan ook de populairste actrice van India, Kaleena nog wat, zou meedoen. Mijn verwachtingen liepen dus ineens hoog op. Spannend...

Eenmaal op de set aangekomen, bleek dit een kleinere studio te zijn, maar na de opnames, rond 21.00uur zou ik weer opgehaald worden om me tot 23.00uur bij de rest in Bollywood te voegen. Oke, klinkt aannemelijk genoeg. Ik kreeg een korte rondleiding over de set en kreeg een camper toegewezen waarin ik kon blijven. Ik moet zeggen dat die camper wel klein, maar best luxe was. Ook kon ik onbeperkt gebruik maken van het lunchbuffet, dat behoorlijk goed was. Dit was allemaal leuk en aardig, maar ik kwam om 12.30uur aan en heb tot 19.00uur moeten wachten tot ik kon gaan beginnen met omkleden. In het begin was het nog wel leuk, maar na drie uur begon ik me stierlijk te vervelen. Van de actrice mocht ik overigens geen foto's nemen.

Toen het eenmaal zover was, werd ik in een te krap en te warm uniform gehesen en moest ik in een auto gaan zitten, waarin het 30 graden was.De shoot duurde ongeveer een uur, werd 438 keer overgedaan en was wederom boring as hell. Na afloop vertelde niemand wat er nu ging gebeuren. 'O, er wordt afgebroken, dus zal ik me ook maar weer gaan omkleden' was mijn gedachte. Goeie gedachte.

Uiteindelijk kreeg ik 3000 roepies in mijn hand geduwd, waarmee ik enorm aangenaam verrast was. Achteraf moest ik 2500 roepies weer aan de jongen geven die me kwam ophalen om me naar Bollywood te brengen. Ineens vertelde hij me 'dat er een probleem was': De opnames op Bollywood waren al voorbij en omdat het donker was, zou ik toch niets meer kunnen zien. Ook mompelde hij iets over een motor die hij moest ophalen en snel propte hij me in een risksha naar het vliegveld.

Dat was dus mijn hele Bollywoodervaring. Tijdens de rit bedacht ik me ineens dat hij waarschijnlijk gewoon helemaal geen zin had om me naar Bollywood te rijden, vanwege zijn motor. Ik begon te balen als een stekker, maar eenmaal op het vliegveld aangekomen bereikte mijn frustratie zijn hoogtepunt: Ik mocht niet naar binnen, omdat ik veel te vroeg was. Mijn vliegveld zou om 5.15uur vertrekken en ik was er al rond 22.00uur, dus ik moest buiten wachten. Godverdomme, denk je India achter je te kunnen laten, word je op het laatste moment nog even flink nagetrapt. O, wat was ik woest. Ik wilde gewoon lekker zitten en even mijn ogen dichtdoen voor de vlucht. Uiteindelijk kreeg ik wel te horen dat er een wachtruimte was, waar je weer 60 roepie voor moest betalen. Hoezo uitbuiterij?

Maar niet alleen aan alle mooie liedjes, maar ook aan alle slechte liedjes komt ooit een einde.Uiteindelijk kon ik naar binnen en eenmaal in het vliegtuig was ik zo opgelucht. Eindelijk liet ik India achter me en kon ik naar Thailand.

Ach, hoe zat ik India nu ook ben, het is een prachtig en om erdoorheen te trekken was een geweldige ervaring. Ik wil zeer zeker nog wel een keer terug, maar niet de komende tijd. Eerst genieten van de rest van de wereld, op de eerste plaats Thailand