Zoals jullie waarschijnlijk wel nog weten, lieve lezers, deed mijn aars na de kamelenrit nogal zeer. Daarom besloot ik in Pushkar om het even rustig aan te doen. Rustig aan doen is in Pushkar geen probleem: Er lopen overal hippies rond, er zijn overal kleine, gezellige restaurantjes en de hotels zijn best oke. Maar erg veel slaap krijg je niet. Pushkar is zo'n beetje het tempelmekka van India en van 's ochtensvroeg tot 's ochtensvroeg (ja, je leest het goed) wordt er gefeest, gezongen en lopen er kleine fanfares rond die een verschrikkelijk kabaal maken. De muziek is best oke, maar de installatie die ze gebruiken, is vergelijkbaar met een grammofoonspeler uit grootmoeders tijd en het geluid dat daaruit komt is verschrikkelijk...en hard!

Al met al heb ik wel een gezellige tijd gehad in Pushkar, maar ik wilde heel graag naar Khajuraho. Daar zijn Kama Sutratempels en die moet ik, als 26-jarige vruchtbare jonge man, gezien hebben. Na 25 uur reizen kwam ik uiteindelijk aan. Ik hoopte wat slaap in te kunnen halen en weer wat rust te vinden, maar in dit gat was dit wederom onmogelijk. Het leek wel alsof iedere veel te opdringerige verkoper uit India hier zit. Vanaf het moment dat je uit de bus stapt, word je overvallen door rishkabestuurder, verkopers van de grootste prullaria en aanbieders van hotels. Je kunt nog zo vaak 'nee' of 'nein' of 'njet' of zelfs 'no' roepen, ze kennen dit woord gewoon niet. Zelfs in de hotels, waar je verwacht een relatief veilige omgeving te vinden, blijven ze je excusies en taxiritten aanbieden. Flikker op! Ik wil gewoon lekker rondlopen.

De Kama Sutratempels waren wel aardig, maar ik had me er meer van voorgesteld. Het waren trouwens wel de mooiste tempels in India, qua architectuur, maar er zijn er een stuk of tien en als je er drie hebt gezien, heb je ze allemaal gezien. In had ook gehoopt om iets van Kama Sutra-achtige afbeeldingen te zien, maar ik moest genoegen nemen met kleine beeldhouwerken. Ze waren erg mooi en behoorlijk gedetailleerd gemaakt, maar nogmaals, na drie tempels wist ik het wel. Ach, op zich was Khajuraho wel aardig om doorheen te lopen. Het is weer een wat anders om mee te hoe alle verkopers vechten om iedere toerist en het is heel grappig om vanaf een dakterras te bekijken hoe andere toeristen lastig worden gevallen. Met name met dit laatste kon ik echt een dag vullen. Hilarisch!

Ik had Khajuraho na twee dagen wel gezien, maar ik had te weinig energie om weer de bus te pakken naar het volgende dorp, want de weg ernaartoe met de bus was verschrikkelijk. Bijna vergelijkbaar met Nepal, maar dan maar vijf uur. Maar zodra ik hoorde dat er een directe treinverbinding was met Orchha, kon ik niet wachten om op de trein te stappen. De treinrit was niet megacomfortabel, maar uit te houden en duurde maar vijf uur en rond 18.30uur was ik in Orchha. Dit was echt een plaatsje om echt even tot rust te komen. De verkopers kennen de betekenis van het woord 'nee' en de omgeving is mooi en rustgevend. Ook lopen er meer dan genoeg toeristen rond, dus ik had ook altijd wel een plezant gezelschap als ik daar behoefte aan had.

Ik had een hotel uitgezocht waarvan ik dacht dat het best degelijk was, maar toen ik de eerste morgen om 6.00uur gewekt werd door de telefoon van een medewerkers en nadat ik weer bijna in slaap was gevallen om 6.30uur wakker geschud werd door het oorverdovend geklets van de hotelmedewerkers, was ik echt pissed. Ik weet dat India rumoerig is en ik ben er inmiddels wel aan gewend, maar dit ging echt te ver. Ik vertelde de hoteleigenaar dan ook dat ik maar de helft voor de afgelopen nacht zou betalen en als dit nog een keer zou gebeuren, dat ik dan mijn biezen zo pakken en zou vertrekken zonder te betalen. Hij gaf me in alles gelijk en was sindsdien echt overdreven vriendelijk, iets waar ik trouwens ook niet op zat te wachten. Maar uiteindelijk heb ik de twee nachten daarop wel een degelijke nachtrust gehad en dat is het belangrijkste.

Na drie dagen in Orchha vond ik dat het weer tijd was om verder te gaan naar het zuiden. De 19e vertrekt mijn vliegtuig vanaf Mumbai en de 16e wil ik dan ook daar zijn. Vanmiddag had ik de trein genomen van Jhansi (vlakbij Orchha) en nu zit ik in Itarsi op mijn aansluiting te wachten. Morgenvroeg wil ik in Ajanta zijn, een plaats waar boeddhistentempels in grotten uitgehouwen zijn. Ik ben benieuwd.

Ik heb het nu wel zo'n beetje gehad met India. Begrijp me niet verkeerd, het is een mooi land en er is veel te zien en ik ben blij dat ik hier rondgereisd heb, maar het is ook heel vermoeiend. Het reizen duurt lang, mede doordat je vaak uren moet wachten en je moet constant alert zijn voor verkopers en oplichters. Het is echt een opgave om gewoon over straat te lopen. Ook heb ik het gehad met de Indiers. Ze zijn echt wel aardig, maar ik moet iedere keer echt mijn best doen om een degelijk gesprek aan te knopen en de gesprekken gaan iedere keer over hetzelfde: Waar kom je vandaan? Ben je getrouwd? Wat voor werk doe je? En ga zo maar door. Ik heb nu ook wel genoeg tempels en forten gezien, ze lijken trouwens allemaal wel op elkaar. Ik kijk nu echt uit naar Thailand, niet zozeer omdat dat een goedkoop feestland is, maar omdat het gewoon veel makkelijker en minder vermoeiend is om doorheen te reizen.