Voordat ik begin met mijn verhaal, wil ik jullie eerst enorm bedanken voor jullie reacties. Als ik zie hoeveel mensen mijn verhalen lezen en hoeveel leuke en motiverende reacties, doet me dat echt goed. Met name als ik even een dip heb, helpt het echt om jullie reacties te lezen.

Zaterdag werd het tijd om Zuid-Afrika te verlaten. Om 12.40uur vertrok mijn vlucht naar Hong Kong, om van daaruit naar Delhi te vliegen. Een belachelijke omweg, maar aangezien het wat ver was om te zwemmen, had ik geen keus. De vlucht duurde zo'n 12 uur en wat was ik blij dat er genoeg films waren om te kijken. Het zouden anders twaalf zeer saaie uren zijn geweest. In totaal heb ik zo'n twee uur slaap gehad en toen het vliegtuig aankwam in Hong kong om 7.00uur (lokale tijd), was ik dan ook helemaal gebroken. Aangezien de vlucht naar Delhi pas om 22.20uur (wederom lokale tijd uiteraard) vertrok, had ik heel wat tijd te doden op het vliegveld. Ik had nog geprobeerd om daar wat slaap in te halen, maar ik denk niet dat ik in totaal meer dan anderhalf uur slaap heb gehad. Op het vliegveld liep ongeveer de helft van de mensen rond met een mondkapje. Dat gaf me echt een veilig gevoel. Ik moet overigens zeggen dat de prijzen op dit vliegveld reuze meevielen. Ik had echt woekerprijzen voor een simpele maaltijd verwacht.

Om 22.20uur had ik dus mijn vlucht naar Delhi. Deze vlucht was heel wat minder aangenaam. Een tip voor (aanstaande) moeders: Neem geen kinderen jonger dan 4 jaar mee. De overige passagiers gaan je echt haten. Mijn God, het was echt een jankorkest aan boord. Ik was dan ook heel blij toen het vliegtuig om 2.00uur lokale tijd landde (en weer had ik maar een uur slaap gehad). In Delhi werd ik opgehaald door een taxichauffeur die door de hostel was gestuurd. Hier was ik echt blij om, want ik wilde gewoon zonder nog meer rompslomp naar bed. De hostel was best aangenaam, de kamer was best ruim en het bed lag heerlijk.

De volgende morgen was het tijd om kennis te maken met Delhi. Als je er ooit aan denkt om naar Delhi te komen, knoop dan dit goed in je oren: Vergeet wat je moeder je heeft geleerd wat betreft normen en waarden, knijp je neus dicht en ga over op de gevoelloze-klootzak-modus en je valt misschien niet dood neer bij de eerste aanblik van Delhi. Zwervers, de helft heeft een verminking, liggen langs de straat, samen met de straathonden, taxichauffeurs vallen je met legers tegelijk aan om je een rit te verkopen en verkeersregels zijn er niet. Als er twee rijbanen zijn, rijden de auto's, motoren, taxi's en ricksha's (fietstaxi's) met z'n drieen naast elkaar. Zijn er drie rijbanen, rijden ze met z'n vijven naast elkaar. Toeteren betekent hier in India zoiets als: Aan de kant of: Sodemieter op. Geloof me: Iedereen toetert op straat, behalve de ricksha's, want die hebben geen toeter.

De wijk waar mijn hostel zich bevindt, The New Tibetan Colony (in Old Delhi), is best een aangename plek om doorheen te wandelen. Er zijn hier best veel leuke restaurantjes en kraampjes en zoals de naam als zegt, lopen hier behoorlijk veel Tibettanen rond in originele (rood-gele) klederdracht en leiden hier hun dagelijks leven. Vooral dit laatste was echt een verassing. Ik zou hier heel graag foto's van willen maken, maar ik wil niet overkomen als een dierentuintoerist, dus heb ik op sommige momenten vanuit een geniepig hoekje een stiekeme foto genomen. Gisteren heb ik voor de eerste keer in mijn leven met twee Tibettanen gepraat. Ik heb altijd enorm tegen ze opgekeken en ik wist me dan ook helemaal geen houding te geven. Dat was echt te erg, want ze willen gewoon behandeld worden als ieder ander. Het gesprek kwam dan ook niet veel verder dan waar we vandaan kwamen en hoe het daar was.

Aangezien ik geen afgestompte, gevoelloze klootzak ben, wilde in zo snel als mogelijk weg uit Delhi. Gisteren heb ik een poging ondernomen om een treinkaartje te bemachtigen voor de nachttrein naar Amritsar. Het is me gelukt, maar het heeft me vijf uur van de dag (en vijf jaar van mijn leven) gekost: Eerst met de ricksha naar de metro en van daaruit naar het treinstation. Dat was geen probleem, maar om daar het toeristenbureau te vinden (een professioneel en zowat het enige echte betrouwbare bureau in Delhi), was een ongelofelijke opgave. Na 1,5 uur zoeken kwam ik daar aan en na daar nog eens drie kwartier te hebben gewacht, vertelden ze me dat ze geen genoegen namen met een kopie van mijn paspoort. Dus kon ik weer terug om mijn paspoort op te halen en de hele geschiedenis herhaalde zich.

Ik hoop dat jullie kunnen begrijpen dat ik weinig zin heb om de toeristische plekken van Delhi te bezoeken, dus de foto's hiervan moet ik jullie schuldig blijven. Wel heb ik aardig wat foto's van dit gekkenhuis gemaakt die ik zo snel mogelijk zal uploaden.