Daar zat ik dus, in een township. Iedereen die ik had leren hadden mij (of andersom) al weer verlaten. Maar ik ben blij dat ik in dat township gebleven ben. Ik weet nu dat ik echt niet voor de rest van mijn leven in Zuid-Afrika zal blijven. De bevolking hier is zeer zeker vriendelijk, vooral als ze geld nodig hebben, maar ze zuipen hun hele leven naar de klote. Echt, iedere Rand die ze over hebben spenderen ze hier in bier. En aangezien 3/4 liter bier maar 10 Rand kost, kun je nagaan hoe slecht hun adem ruikt na een halfuur. Het idee om vrijwilligerswerk te gaan doen in dit township heb ik dan ook maar laten varen.

Dinsdag heb ik de Baz-Bus gepakt naar Port Elisabeth (PE), een redelijk grote havenstad. Vanafhet moment dat ik voet uit de bus zette, wist ik deze stad niet mijn geluksstad zou worden. Woensdag merkte ik er nog niet veel van, behalve dat alle activiteiten (sandboarden en surfen) die ik wilde gaan doen, niet door konden gaan omdat Vivi, een heel aardige, maar chaotischehostelmedewerkster, niemand aan de telefoon kon krijgen. Wel heb ik een aardige wandeling van zo'n 5 uur met haar gemaakt naar het strand en heeft Holle mij leren surfen. Ik kan al plat op de surfplank blijven liggen en daar ben ik trots op.

De dag daarna kwam ik erachter dat ik mijn pet kwijt was. Deze pet heeft mijn inmiddels kale kop al ruim een jaar vergezeld, dus mijn oren waren behoorlijk bedroefd. Het heeft dan ook een hele poos geduurd voordat ik dit verlies te boven was. O ja, en mijn bankpas ben ik ook nog kwijt geraakt.

Ik moest dus weg uit PE. Gistermorgen kwam ik aan in Chynsa. Echt, de positieve vibe kwam me tegemoet waaien. De mensen die hier komen zijn super, de medewerkers zijn supergezellig en de natuur hier is prachtig. Hoe kun je de middag beter beginnen dan met een potje volley-wijn-bal. Aan het einde van het derde potje kon ik de bal niet meer zien, maar dat geeft niet. We verloren met maar 10 punten achterstand. Daarna werd er een braai (Zuid-Afrikaanse barbecue) georganiseerd. Iedereen was er en iedereen vrat erop los. En terecht, want het was gewoonweg lekker. Daarna was er nog een gezellige avond waar je tegen de gebruikelijke Afrikaanse tarieve alcohol kon drinken. Gezelligheid troef!

Vanmorgen werd ik rondgeleid door een natuurreservaat, waar ze giraffen, leeuwen, neushoorns, olifanten, cheetas en nog meer wild vlees haddenrondlopen. Mijn fotocamera ratelde wederom als een tierelier. Echt, wat een mooi stukje Afrika was dat. Alleen zagen we maar een leeuwin, geen neushoorn en was de poort naar de cheeta-afdeling gesloten en waren ze de sleutel kwijt. Dus toch weer een beetje ongeluk, maar je kunt niet alles hebben. Ik weet zeker dat ik deze dieren nog vaker te zien ga krijgen.