Nadat ik alles in Nanaimo (gratis) had geregeld, al mijn bezittingen had gecheckt en de heroinespuit uit mijn kont had gehaald, ging ik verder naar Courtenay. Daar zou een heel mooi hostel zijn ergens in de wildernis. Geen geld voor de bus, geen auto, dus liften werd het nieuwe transportmiddel. Met een eigen auto doe je er ongeveer een uur over om daar te komen; ik deed er 6,5 uur over. Liften is best makkelijk, maar het duurt zo takkelang om de stad uit te komen. Daarna is het appeltje eitje. Maar het was de moeite waard. Het hostel was echt heel mooi, lag op zo'n tien minuten wandelafstand van een rivier waar je uit kon drinken. Zalig om in de je ondergoed in die rivier te springen, zeker in de Canadese zomer. Leuk weetje: Nederland is 1,25 keer zo groot als Vancouver Island, maar heeft ongeveer 21,6 keer zoveel inwoners. Als je dit de Canadesen vertelt, zijn ze spontaan van de leg.

Na twee dagen Courtenay trok ik vanaf het eiland terug naar het vasteland, naar Kelowna, viertien uur in de bus, dus iets te lang om te liften. Hier hoopte ik werk te vinden op een boerderij. Appels, perziken en kersen plukken is daar nu aan de orde van de dag. Maar weer werd het verdomd moeilijk om werk te vinden zonder werkvisum. Gelukkig kon ik in het hostel een paar uur poetsen voor twee gratis nachten en ze vergaten me een nacht aan te rekenen. Wie ben ik dan om te zeggen dat ik nog voor een extra nacht moet betalen? Ook kwam er out of the blue een man binnenwandelen die direct iemand nodig had om in zijn tuin te werken. Hoezee! Weer 55 dollar en twee broodjes subway in de pocket. Verder was er in Kelowna niets te doen, dus zodra alle hersenloze taken waren volbracht, wilde ik weer verder.

Iedereen in Canada vertelde me dat ik naar Nelson moest gaan, dus tja... als iedereen het zegt en doet... Ik begon de laatste tijd een beetje in te kakken en ik moet geld uitsparen, dus ik heb er een uitdaging van gemaakt om rond te trekken en te overnachten zonder geld te spenderen. Als er iets super is, is het liften. Nogmaals, de stad uitkomen is een hel, maar daarna is het zo ongelofelijk genieten. Je weet nooit bij wie je in de auto komt en waar je afgezet wordt. Op weg naar Nelson kreeg ik in totaal zes ritten van zes compleet verschillende persoonlijkheden: De (niet zo inteligente) hardwerkende en klagende huisvader, een chauffeur die boomstammen vervoert en de wildste verhalen kon vertellen over zijn jeugd, een enthousiaste oud-hippie, een jonge oliearbeider, een gepensioneerde zakenman in een cabrio en een oud-wereldreiziger. Heerlijk om met iedereen te auwhoeren en verschillende versies over dezelfde onderwerpen aan te horen. Het landschap waar ik doorheen tourde was ook onbeschrijfelijk mooi. Toen ik de oud-wereldreiziger vertelde dat mijn avondeten pinda's en noodles was, kreeg ik direct 20 dollar. Wie ben ik dan weer om te weigeren? Het enige minpunt van de hele rit was dat mijn memorycard kapot is en ik dus geen foto's kon maken van dit landschap. Nog minder is dat waarschijnlijk al mijn foto's van Canada (bijna 1200) verschwunden zijn. Is er iemand met een degelijk computerprogramma die hier misschien iets aan kan doen? Ik zou je liefhebben tot het eind van mijn leven als je die foto's zou kunnen redden!

In Nelson waren alle hostels voor de nacht vol, dus moest ik een nacht in een park slapen. 'Ach heb ik dat ook een keer gedaan. Kan toch niet zo erg zijn.' Wel als het kouder is dan je verwachtte en daar ik je korte broek ligt. Gelukkig kreeg ik gezelschap van een stinkdier. Wat een ongelofelijk lief beest. Het was ongetwijfeld een teken van zijn diepste affectie toen hij zijn hele zooi over me heen spoot. Liefde stinkt zullen we maar zeggen. Gadverdamme, er is echt geen geur in de wereld die opkan tegen Skunk Odeur. Mijn nacht was vanaf dat moment (2.30uur) voorbij. Aangezien ik pas om 8.00uur weer in het hostel terecht kon om te douchen, heb ik de rest van de nacht al kokhalzend doorgebracht.

Het hostel waar ik nu verblijf is wel heel fijn en ik kan weer wat klussen om voor onderdak te betalen. Nelson is heel mooi, overal rondom zijn bergen, rivieren en meren en de bevolking is grotendeels hippie. Niemand werkt, maar iedereen heeft geld. Hmmm..... Ik denk dat ik hier nog een dag om twee blijf en dan weer verder lift. Ik wil nog in de Rocky Mountains hiken en twee of drie dagen kamperen.

PS. De plaats Nelson die hieronder op de kaart staat aangegeven, is dus niet het Nelson waar ik nu ben. Canada ziet er net iets anders uit.