Vancouver is zo'n beetje het Perth van Canada. Toen ik in Vancouver aankwam, kreeg ik eenzelfde vibe als toen ik in Perth aankwam: Een grote stad, maar heel laid-back. De mensen zijn heel tevreden en vriendelijk, overal zijn leuke parkjes ener isoveral wel iets te doen of te zien. Maar het meest typerende vind ik dat je een geweldige tijd kunt hebben door gewoon door de stad te wandelen, zonder dat je een rooie cent hoeft uit te geven. De stad leeft, het heeft een ziel.

Met het eerste hostel waar ik aankwam, was ik niet zo heel erg tevreden. Het hostel was oke, maar voor het geld dat ik moest betalen, wilde ik meer dan een oke-hostel. Ik vond een ander hostel voor een of twee dollar per nacht meer, dat direct downtown lag en in het midden van alles wat er te doen viel. Iedere avond werd er wel iets in het hostel georganiseerd, zoals een quiznacht, een filmavond en een wandeling naar het strand om daar de zonsondergang te bekijken. In dit hostel ben ik dan ook een week gebleven, lang genoeg om hier faam op te bouwen, Op zich best wel humor, als je een keer in je ondergoed voor de hele groep in de zee springt (mijn zwembroek ligt nog ergens in Toronto, echt waar!), kent iedereen je en als je een keer met zo'n honderd met helium gevulde ballonnen in het hostel aan komt zetten, ben je meteen populairder dan de Kerstman.

Buiten alle activiteiten die door het hostel georganiseerd worden, is er in en romdom Vancouver nog veel meer te doen. Stanley Park is mooi om doorheen te wandelen, mits je het overtoeristische 'Indianendorp' overslaat. Wat een verschrikkelijk overdreven Amerikaans gedoe. Maar goed, de kinderen vinden het leuk. Ook is er nog Grousse Mountain, met grizzleyberen (in kooien en wilde!) op de top en Lynn Valley, waar je geweldig kunt cliffjumpen. Jawel, deze held heeft dat ook gedaan, weer in zijn onderbroek, van maar liefs vier meter hoog!

Ik zou makkelijk langer dan een week in Vancouver kunnen blijven, maar dat is zonde van mijn tijd. Bovendien is Vancouver reteduur. Iets meer naar het westen ligt Vancouver Island, met als hoofdstad Victoria (vernoemd naar welke koningin?). Victoria is oke, maar binnen twee dagen heb je dit stadje gezien. Gelukkig kwam ik een stel hippies tegen, die mij en nog een paar anderen uit het hostel uitnodigden om mee te gaan tuben. Tuben is in een binnenband (een tube dus) zitten en de rivier afdrijven, niets doen, wat drinken en slap auwhoeren. Heel ontspannend, behalve als je in een stroomversnelling terecht komt. Ik ben wat aan de grote kant, dus mijn kont stak voordurend uit naar beneden en was een gewild slachtoffer voor uitstekende stenen. Mijn remsporen die ik op de stenen heb achtergelaten zijn nog steeds het bewijs van mijn aanwezigheid daar. Maar zonder auwhoerderij, het deed verdomd veel pijn, vooral als je stuitje voortdurende geraakt wordt. Als je dan ook nog eens drie keer in een versnelling kopje onder gaat als met zo'n beetje alles tegen de rotsen knalt, is de pret al snel voorbij. Ik heb het overleefd, maar ik hoef het voorlopig niet meer te doen.

Na drie dagen Victoria trok ik verder naar Nanaimo, een stad die helemaal niets te bieden heeft. Gelukkig zit ik hier in een huiselijk hostel, met gratis internet, een gratis wasmachine en ik kon vandaag wat ramen lappen om voor de komende nacht te betalen. En aangezien ik nu helemaal blut ben, is dat wel de moeite van het vervelen waard. Mijn kamergenotezuipt de hele dag door en spoot zichzelf helemaal vol met heroine vannacht, dus ik moet mijn creditcard goed in de gaten houden.

Veel mensen vragen me of ik zin heb om weer terug te gaan naar Nederland. Ik weet het eigenlijk helemaal niet. Ik heb zin om iedereen weer te zien en ik heb echt zin om te werken, maar ik weet niet of ik dit in Nederland wil blijven doen. Er is nog zoveel dat ik nog niet gezien en gedaan heb en er zijn zoveel mooiere plaatsendan Nederland.Maar erismaar een manier om erachter te komen of ik in Nederland wil blijven...

PS. Helemaal vergeten, voor iedereen die mij de afgelopen driekwart jaar op mijn oude nummer heeft gebeld of gesms't: Ik ben mijn simkaart sinds India kwijt. Hopelijk kan ik mijn oude nummer weer oppakken als ik weer terugben, maar voor nu heeft het geen zin om mij hierop te bellen of sms'en.