Zuid-Korea, het land in Aziedat het meest on-Azieis en tegelijkertijd niet typischer Aziatisch kan zijn...Een kleine drie weken geleden landde mijn vliegmasjien in haar hoofdstad Seoul (spreek uit als het Engelse 'soul') en ik was, namijn verblijf van twee maanden in China, helemaal overdonderd door de orde, schoonheid ende balans tussen mens en natuur. Ze bebouwen hier alleen maar wat nodig is en de rest laten ze staan. Als je aan de kant de stad uitgaat, zit je direct in de bergen en aan de andere kant ben je op het platteland.

Na vier dagen Seoul wilde ik naar Gwangju, in het zuid-westen, maar Koreaans is best een moeilijke taal en na een busrit van vier uur zat ik in Geongju, helemaal in het oosten. Gelukkig was ook dit een mooie plek, er waren hostels en ik had mijn gevoel voor humor nog niet verloren, dus probleem opgelost. Geongju is een historische stad, vol tempels en tombes. De tombes zijn trouwens allemaal bedekt door heuvels, of eigenlijk,deheuvels zijn de tombes. Het duurde wel even voordat ik dit concept doorhad.

Eigenlijk wilde ik een ronde maken door Zuid-Korea, maar door deze omweg moestik een zandloper maken. Na Geongju ging ik via Daegu (maar door de regen zag ik alleen maar de binnenkant van mijn motelkamer), naar Busan, Gwangju (eindelijk!), Jeonju en nu zit ik in een geweldig hostel in Sokcho. Het regent nu pijpenstelen, dus ik zit nu heerlijk binnen, al muziek luisterend dit verhaal te typen (voor de tweede keer!) te bedenken wat ik vanavond ga doen. Waarschijnlijk wordt het een filmpje kijken met een bak noodles op mijn schoot.

Terugkomend op mijn openingszin: Zuid-Korea is een hypermodern land, alles gebeurt automatisch. Mocht Skynet (zie Terminator 1 t/m 4) ooit de boel overnemen, dan is Zuid-Korea het tweede land (Japan is nummer 1) dat eraan gaat. In de steden waan je je dan ook echt in het westen: de kledingwinkels, telefoonwinkels, bussen, gelukkig zijn de prijzen niet helemaal westers, maar het zit er niet ver vanaf. Er zijn wel overal marktkraampjes die je weer helpen herinneren dat je toch in Azie bent. Maar ondanks de moderniteit hechten deKoreanen nog zeer veel waarde aan tradities: iedereen doet binnen (dus ook in restaurants en hotels) de schoenen uit, koppels mogen niet alleen lekker samen zijn voordat ze getrouwd zijn en buigen tijdens het groeten wordt als zeer respectvol gezien. Ook zijn regels enorm belangrijk. Stoplichten zijn hier verschrikkelijk, maar iedereen wacht vol (on)geduld op het groene licht en als je in een park een bordje ziet met een pijl naar rechts, loopt niemand linksom. De mensen zijn ook enorm behulpzaam. Als je met je backpack even om je heen staat te kijken, komt er meteen iemand naar je toe om je te helpen.

Dit klinkt allemaal als het paradijs, maar het heeft ook zijn keerzijden. De hosteleigenaar in Gwangju was iets te behulpzaam. Hij zal het wel allemaal goed bedoeld hebben, maar ik kon bijna niets doen zonder dat hij over mijn schouder meekeek en me vroeg of hij kon helpen. Door de regel dat ongetrouwde koppels niet gewoon samen kunnen zijn, worden ze verplicht om hun toevlucht te nemen tot een 'love motel' als ze gewoon even hun ding willen doen. Ze geloven hier ook in de 'fan death' (ventilatordood). Een theorie is dat de ventilator vacuum creeert in kleine ruimtes,zoals slaapkamers.Door de sociale druk zijn er nogal wat zelfmoorden, dus wordt de 'fan death' als reden aangedragen voor iemands dood om de familie de schande van de zelfmoord te besparen.

Dit land klinkt als het paradijs, maar voor mij zou het allemaal net iets minder mogen. Maar ik ben slechts op doorreis, dus ik heb de mogelijkheid om van de mooie kanten te genieten zonder me iets aan te hoeven te trekken van de keerzijden en dat is wat ik nu ook aan het doen ben. Over twee dagen ga ik terug naar Seoul, daar ik wil nog de grens met Noord-Korea bezoeken en daarna vlieg ik terug naar China om Wing Chun te studeren. Ik heb nog een visum over voor 30 dagen, dus het zou zonde zijn om daar geen gebruik van te maken.